Ακόμα να καταλάβατε για τι πράγμα μιλάω;Μα φυσικά, για τις πάμπολλες εκπομπές γκουρμέ μαγειρικής.
Φαγητά άγνωστα. Φαγητά που στερούνταν ονόματος. Φαγητά που για να τα περιγράψεις θα έπρεπε να πεις όοοοοοολη τη διαδικασία προετοιμασίας, παρασκευής, βρώσης και πόσης. Υλικά που ούτε καν οι ίδιοι οι τηλεμάγειροι κι οι τηλεμαγείρισσες δεν ήξεραν να τα προφέρουν σωστά. Πλήθος και τα ορθογραφικά λάθη των ελληνικών ταμειακών μηχανών στα delicatessen της Ψωροκώσταινας -το διαπίστωνες στις μηχανογραφημένες αποδείξεις, όταν δεν είχες τι να κάνεις και χάζευες σαν γνήσιος ευρωπαίος πια αυτές τις εξαιρετικά λακωνικές διψήφιες τιμές σε ευρώ, χωρίς εκείνες τις βαλκανικές good-old δραχμικές χιλιάδες..
Τα πράγματα άλλαξαν πολύ από τότε.Η τηλεόρασή μου δεν ανάβει πια. Χάλασε από την αχρησία. Μού πιάνει χώρο στο σπίτι και δεν ξέρω γιατί την κρατάω ακόμα εδώ μέσα. Άλλωστε, όσες συνταγές κι αν άκουσαν τ'αυτιά μου είτε ως φοιτητής, είτε ως φαντάρος (μπορεί στο φυλάκιο να μην είχαμε όπλα της προκοπής -Μενεγάκη όμως είχαμε!) -τελικά να μαγειρεύω τόσο delicatessen δεν έμαθα ποτέ μου.
Και τώρα πλέον, σε καιρούς κρίσης, ας παραδεχτούμε ότι το ευρωπαϊκό γκουρμέ à la grecque (αυτή ήταν άραγε η πολυδιαφημισμένη 'νέα ελληνική κουζίνα';) αρχίζει να αποτελεί σιγά σιγά μια μακρινή ανάμνηση. Μία ανάμνηση όμως, που στη δική μου περίπτωση δεν θα μπορέσει ποτέ να μετεξιλχθεί σε νοσταλγία.
Ποτέ δεν τα κατάλαβα όλ'αυτά. Ποτέ δε λιμπίστηκα αυτές τις δήθεν σάλτσες που γέμιζαν με ψεύτικα χρώματα τα πιάτα με αυτά τα τόσο περίεργα σχήματα. Ποτέ δε ζήλεψα όσους περίμεναν στην ουρά να στοιβαχτούν στα μαγαζιά με τους περίτεχνα σχεδιασμένους τιμοκαταλόγους, που για να καταλάβεις τι θα παραγγείλεις σού έδιναν και ..Γλωσσάρι για να μην ρωτάς τους σερβιτόρους τα ίδια και τα ίδια κάθε φορά (Ναι, αυτό το τελευταίο ειδικά, μού συνέβη εν Ρόδω -και δεν θα το ξεχάσω ποτέ).
Για τους νοσταλγούς του φραγκοβλάχικου γκουρμέ όμως, βρήκα ένα βίντεο που ίσως τούς δώσει μερικές καλές ιδέες, ειδικά τώρα που τα πάμπολλα αγορασμένα/δανεισμένα άχρηστα πράγματα που τούς περιβάλλουν, ναι μεν ταιριάζουν στους δανεισμένους τοίχους των σαλονιών τους, έχουν όμως ένα μεγάλο μειονέκτημα : Δεν τρώγονται.
Και ξέρετε πόσοι τέτοιοι νοσταλγοί υπάρχουν ακόμα;Μα πάρα πολλοί.. Όσα και τα αντικείμενα που στοιβάχθηκαν γύρω τους..χωρίς λόγο
Καλή σας όρεξη!(η δικιά μου έχει κοπεί πια, έτσι κι αλλιώς)
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αλλού κι αλλού" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
