Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}
Η αφορμή μου δόθηκε από την πρόσφατη συνάντηση ορισμένων συναδέλφων και από τις δύο πρώτες βαθμίδες εκπαίδευσης με τον Φ. Τερζάκη και απευθύνεται προς όλους που το απαντούν στην π ρ ά ξ η (όχι στη θεωρία): ο ρόλος του Εκπαιδευτικού αντιστοιχεί στον Υπάλληλο ή στον Κοινωνικό Πρωτεργάτη, στον Ειδικό Επιστήμονα ή στον Ψυχοπαιδαγωγό, στον Τεχνοκράτη ή στον Διαλογιζόμενο Επιστήμονα, στον Μεταπράτη ή στον Διαμορφωτή των Α.Π., στην Κανονιστική Αυθεντία ή στον Διαλεκτικό Εταίρο;
Αν σας προτρέπω στον "κόπο" του πολυσπόνδυλου, αλλά καίριου αυτού ερωτήματος είναι, για να διατυπώσω έναν ηχηρό υπαινιγμό για τη συμβολή της φιλοσοφίας στην εκπαίδευση (φιλοσοφία: η άλλοτε πιο σύντομη, άλλοτε πιο μακρά, απόσταση ενός ερωτήματος με ένα άλλο ερώτημα), αλλά και για να κάνουμε ένα βήμα παραπέρα από την συνήθη απάντηση στην γνωστή απορία: «τι κάνει έναν δάσκαλο… Δάσκαλο;».
Κι ακόμη: για να σκεφτούμε τη σχολική μας ζωή με νέους όρους αυτογνωσίας κι αλλαγής – στην πράξη.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ελεύθερη Αγορά" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
