5 Ιανουαρίου του 2011. Στο Νοσοκομείο των Άνω Πατησίων. Πλάι σε μία σάρκα που αντιστεκόταν στον αήττητο Νόμο. Έγραψα κάτι που ξεκινούσε ως εξής:ΥΓ
Κάποτε θα ρυτιδιάσει οριστικά κι αυτός ο βρυκόλακαςκυρ Θάνατος.
Όχι από της επιστήμης την παγερή αφήή από της τέχνης την πύρινη πνοή.
-Αλλά, διότι έστιν ουν η βιογραφία των Νόμων;
Πιθανών.
Πιθανών.
Αρκεί μόνοννα μη του προσφέρουνοι αμέτρητοι βλαστοί τουαίμα ζεστό κι έμψυχο ψωμί γεροκομώντας τον ως έναν ακόμημελλοΘάνατο…
Στις 24 Ιανουαρίου το χώμα του ανθρώπου που νοσηλευόταν –επί τριετία η τελική κατάβαση- έπαψε να αναπνέει.
Στην μνήμη τουτούτα τα γραφόμενα και στα εγγόνια του– καθότι ο χρόνος, το συνηθίζει, είναι μεγάλος είρωνας.Φωτογραφίες: οι δύο όψεις της τελευταίας κάρτας που έλαβε ο θανών τον Δεκέμβριο του 2011. Για "καλές γιορτές".
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ελεύθερη Αγορά" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
