Η Τάγκα ήταν ένα εντυπωσιακό αλλά και επικίνδυνο παιχνίδι. Για να παίξουμε Τάγκα χρειαζόμασταν δύο ξύλα. ¨Ένα πιο μεγάλο ,που λεγόταν Τάγκα και ένα πιο μικρό και μυτερό στα άκρα ,που λεγόταν Ταγκί., για αυτό ήταν και επικίνδυνο.
Μαζευόμασταν λοιπόν τα παιδιά και αρχίζαμε να παίζουμε να πώς. Σκάβαμε ένα μικρό λακκουάκι (λάκκο) . Ένα παιδί άρχιζε κρατώντας την Τάγκα και το Ταγκί να παίζει πρώτο. Τοποθετούσε το μυτερό Ταγκί στη λακκούβα και προσπαθούσε με την Τάγκα να το πετάξει όσο μακρύτερα μπορεί. Τα άλλα παιδιά ήταν απέναντι και προσπαθούσαν να πιάσουν το Ταγκί. Αν κάποιος το έπιανε , έπαιρνε τη θέση του παιδιού που κρατούσε την Τάγκα, αν όχι , το παιδί τοποθετούσε την Τάγκα στη λακκούβα και ένα παιδί σημάδευε την Τάγκα με το Ταγκί. Αν το πετύχαινε ,έπαιρνε τη θέση του παιδιού που κρατούσε την Τάγκα ,αν όχι το παιδί συνέχιζε να παίζει.
΄Εβαζε λοιπόν το Ταγκί στο λάκκο ,χτυπούσε με την Τάγκα την μια άκρη του και καθώς σηκωνόταν το Ταγκί ,προσπαθούσε να το χτυπήσει για να πάει πιο μακριά. Στο μεταξύ τα υπόλοιπα παιδιά προσπαθούσαν να το πιάσουν στον αέρα ,για να πάρουν τη θέση του. Αυτό γινόταν τρεις φορές. Αν δεν έπιανε κανείς το Ταγκί στον αέρα ,το παιδί μετρούσε πόσες τάγκες από το λάκκο πήγε μακριά το Ταγκί. Αυτό επαναλαμβανόταν και όποιο παιδί ,έφτανε στις πεντακόσιες τάγκες , ήταν και ο νικητής.
Το παιχνίδι ήταν επικίνδυνο και μάλιστα ο δάσκαλος μας το απαγόρευε ,αλλά εμείς παίζαμε στα κρυφά. ΄Ηταν επικίνδυνο, γιατί το Ταγκί ήταν μυτερό και καθώς προσπαθούσαμε να το πιάσουμε στον αέρα ,πολλές φορές χτυπούσε παιδιά στο πρόσωπο και τα τραυμάτιζε.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Μεσαναγρός-Ρόδου" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
