Σήμερα θα μιλήσουμε για το Γλυκάνισο. Είναι φυτό ετήσιο, αρτυματικό, με ωραία άνθη και φτάνει σε ύψος μέχρι 2μ. Ανήκει στα Σκιαδοφόρα και στα μέρη μας το συναντάμε συχνά κοντά στα ποτάμια. Το επιστημονικό του όνομα είναι PIMBIVELLA ANISUM , κοινώς γλυκανθάκι ,φινόκιο ,άνιθο. Οι πληροφορίες μας λένε ότι το έφεραν οι Ιταλοί για να αρωματίζουν το ούζο.
Το Γλυκάνισο, το γνώριζαν οι Ρωμαίοι ου έφτιαχναν από τα φύλλα του πίτες. Στο Πλωμάρι της Μυτιλήνης το ούζο έχει βάση το Γλυκάνισο.
Το φυτό ανθίζει τον Απρίλη και ξηραίνεται στα τέλη του Οκτώβρη, Τα τρυφερά βλαστάρια και τα μικρά σποράκια είναι ευεργετικά ,βοηθάνε την πέψη , είναι γαλακτοφόρα ,κάνουν καλό στο βήχα και στο άσθμα και παράγουν αιθέριο έλαιο, χρήσιμο στην αρωματοποιία και στη ζαχαροπλαστική .
¨Όταν έχουμε 5 κιλά κρασί ,προσθέτουμε 50γρ. σπόρια και 500γρ, ζάχαρη ,οπότε έχουμε ένα λικέρ πολύ ευεργετικό.
Στη Γερμανία κυκλοφορεί σε όλη την αγορά, στην Ιταλία και στα μέρη μας γίνεται γαρνιτούρα στα ψάρια ,στα κρέατα, στο ρύζι ,στις σαλάτες . Με το βότανο αυτό χιλιάδες στομάχια ανακουφίζονται από τα φουσκώματα. Πρέπει όμως να προσέχει κανείς στη δόση ,όχι κάθε μέρα και όχι πάνω από ένα κουτάλι του γλυκού την ημέρα ,πριν κοιμηθούμε.
Επειδή το φυτό θεωρείται κοσμητικό ,δεν το ξεριζώνουμε.
Δημοσθένης Θωμάς
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Μεσαναγρός-Ρόδου" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
