Καλά όλα αυτά με την προγραμματική σύμβαση και τις επισκευές των ακινήτων, τις επιδοτήσεις προς επισκευή κτλ., η καθημερινότητα όμως είναι που προβληματίζει τον μέσο κάτοικο, που εξακολουθεί να ακούει το μπαρ με τα ηχεία έξω που βαράνε να μην επηρεάζεται καθόλου από νόμους και διατάξεις, τα παράνομα τραπεζοκαθίσματα να του κλείνουν ακόμα την δίοδο προς το σπίτι του παρά τις σαφείς οδηγίες των υπευθύνων του Δήμου. Ούτε και να έχουν το φουγάρο του εστιατορίου στο παράθυρό τους. Αλλά δεν φτάνει να έχουμε νόμους, πρέπει και να εφαρμοστούν. Δυστυχώς για άλλη μια φορά φέτος, μπορεί ο δήμος να είχε κάθε καλή διάθεση, το θέμα κόλλησε πάλι στην εφαρμογή εξαιτίας της ασάφειας και των παραθύρων του νόμου.
Φυσικά και δεν είναι όλοι οι κάτοικοι άγιοι, αλλά δεν μπορούν να φορτώνονται την επιβάρυνση των άλλων δραστηριοτήτων πάνω τους, ενώ μόνο σε αυτούς εξαντλούνται οι διατάξεις του νόμου από μια επισκευούλα στο σπίτι μέχρι την κλασσική ετήσια ταλαιπωρία του σήματος εισόδου.
Δεν ξέρω ποιός θα είναι ο επόμενος δήμαρχος, σίγουρα όμως θα με βλέπει συχνά και πάλι, αυτήν την φορά όμως περισσότερο πιεστικό από πριν, μιας και οι αρμοδιότητες του νέου Δήμου με την ισχύ της προγραμματικής σύμβασης θα του δίνουν την δυνατότητα να εφαρμόσει αυτό που πρέπει.
Για να μην αδικώ τον νύν αντιδήμαρχο, κ. Λ. Καραγιάννη, από όσα είδα μέσα στο γραφείου του, από τις συζητήσεις και τα συμβούλια των αρμοδίων υπηρεσιών, ήταν εξαιρετικά δραστήριος. Είμαι σίγουρος πως το πράγμα “κολλούσε” κάπου άλλου. Αυτό μας μένει να βρούμε και να λύσουμε αν θέλουμε καλύτερη την Παλιά Πόλη.
Το πρόβλημα είναι πάλι κατά την γνώμη μου στην πολιτιστική μας νοοτροπία. Μόλις κατανοήσουμε τι είναι αυτό που έχουμε, τότε μόνο θα κάνουμε και αυτό που πρέπει...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Παλιά Πόλη Ρόδου Old town of Rhodes" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
