Την δημιουργία ενός Bαλκανικού «άξονα» Ελλάδας - Βουλγαρίας - Ρουμανίας ο οποίος μαζί με την Κύπρο θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως αντίβαρο στην Τουρκία βλέπουν διπλωμάτες στο Ισραήλ. Σύμφωνα με την εφημερίδα Jerusalem Post το Ισραήλ.... βλέπει την Κύπρο ως ένα στρατηγικής σημασίας περιφερειακό συνεργάτη με τον οποίο η ενδυνάμωση της συνεργασίας αποτελεί προτεραιότητας της Iσραηλινής εξωτερικής πολιτικής.Η ιδέα αυτή που αρχίζει σταδιακά να διαμορφώνεται σε μία εναλλακτική πρόταση για την εξέλιξη των γεωπολιτικών ισορροπιών στην περιοχή, θυμίζει έντονα τη Βαλκανική Συμμαχία του 1912 όπου και πάλι βασικός στόχος ήταν η αντιμετώπιση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, από τις τέσσερις Xριστιανικές χώρες των Βαλκανίων.
Και αυτό διότι σήμερα όπως και τότε καμία χώρα από μόνη της δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει σε ένα ανταγωνισμό με την Οθωμανική Αυτοκρατορία την πλέον ισχυρή δύναμη στην περιοχή. Στα Βαλκάνια και στην Αν Μεσόγειο του σήμερα η πρωτοκαθεδρία της Τουρκίας δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από καμία χώρα όταν ενεργεί μόνη της, θεωρεί το Ισραήλ.
Τόσο η Ρουμανία, όσο και η Βουλγαρία δεν μπορούν να ανταγωνιστούν γεωπολιτικά την Τουρκία λόγω της υπεροχής της τελευταίας από άποψη οικονομική στρατιωτική και πολιτική. Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια αγωνίζεται να αποφύγει την χρεοκοπία και την επακόλουθη οικονομική και κοινωνική κατάρρευση. Η Κύπρος ένα κράτος ημικατεχόμενο χωρίς την Ελλάδα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τον Tουρκικό οδοστρωτήρα.
Τέλος το στρατιωτικά και πολιτικά ισχυρό Ισραήλ είναι απελπιστικά μόνο του απέναντι σε μία χώρα με πληθυσμό 75 εκατομμυρίων που έχει δημιουργηθεί με δυτικά πρότυπα, της οποίας η οικονομία βρίσκεται σε ανάπτυξη και οι Ένοπλες Δυνάμεις της, έχουν εξοπλιστεί και εκπαιδευτεί με δυτικά πρότυπα.
Η Tουρκική δε προκλητικότητα δεν σταματά όπως έχει αποδειχτεί ούτε απέναντι στο Ισραήλ. Η σταδιακή αλλά μεθοδικά οργανωμένη απεξάρτηση της Τουρκίας από τον έλεγχο της Δύσης και πιο ειδικά από τις ΗΠΑ μέσα από την ανάπτυξη της εγχώριας βιομηχανίας και την οικονομικής ανάπτυξης με βάση τα Iσλαμικά κεφάλαια δεν αποτελούν θετικές ενδείξεις για το μέλλον όσον αφορά τον πολιτικό έλεγχο της Τουρκίας από τις ΗΠΑ.
Όπως δήλωσε στο ραδιοφωνικό σταθμό τω Iσραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων η υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου Ερατώ Καζάκου Μαρκουλή η Τουρκία πραγματοποίησε στρατιωτικές ασκήσεις στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ της Κύπρου και του Ισραήλ απειλώντας ουσιαστικά και τις δυο χώρες. Όπως συμπλήρωσε η Κύπρια ΥΠΕΞ η Τουρκία με τις κινήσεις της αυτές προσπάθησε να αποκτήσει τον έλεγχο της περιοχής της Αν. Μεσογείου, όπου πραγματοποιούνται οι γεωτρήσεις για την εξόρυξη του φυσικού αερίου και του πετρελαίου.
Για την κυβέρνηση του Ισραήλ η προσέγγιση με την Κύπρο και την Ελλάδα αποτέλεσε την απάντηση στην όξυνση των σχέσεων της Άγκυρας με την Ιερουσαλήμ. Σύμφωνα με τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς του Ισραήλ η Κύπρος θα μπορούσε να αποτελέσει την βάση για την εξαγωγή του φυσικού αερίου που θα παράγεται στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ των δύο κρατών στην Ευρώπη.
Η αντίδραση της Τουρκίας στα σχέδια αυτά προκάλεσαν την άμεση απάντηση του Ισραήλ που δεν ξεχνά την εμπλοκή της Τουρκίας στην απόπειρα των ακτιβιστών που επεδίωκαν να προσεγγίσουν τις ακτές της Γάζας τον Μάιο του 2010.
Επιπρόσθετα οι Tουρκικές υπερπτήσεις πάνω από το οικόπεδο 12 και οι περίπλους των τουρκικών πλοίων στην θαλάσσια αυτή περιοχή δεν μπορούσαν να παραμείνουν αναπάντητες από το Ισραήλ. Υπό αυτό το πρίσμα η διαμόρφωση ενός άξονα Bαλκανικών κρατών που θα εξισορροπούσε την παρουσία της Τουρκίας στην περιοχή, η ενίσχυση των στρατιωτικών σχέσεων του Ισραήλ με την Κύπρο με την υπογραφή συμφωνίας για το ζήτημα της Έρευνας και Διάσωσης στην Αν. Μεσόγειο καθώς και η προοπτική για περιοδική ή και μόνιμη στάθμευση ισραηλινών F-16 στην Πάφο αποτελούν όπως φαίνεται τις επιλογές του Ισραήλ για τον περιορισμό της παρουσίας της Τουρκίας στην περιοχή.
Η μεταστροφή της ισραηλινής εξωτερικής πολιτικής ως προς την Τουρκία με την υιοθέτηση πιο ενεργών κινήσεων θα πρέπει να προβληματίσει την Αθήνα η οποία μέχρι στιγμής παραμένει απλός θεατής κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης που έχει αποσυντονίσει το Eλληνικό πολιτικό σύστημα.
Η νέα ελληνική κυβέρνηση που θα εκλεγεί τον ερχόμενο Απρίλιο θα πρέπει να κατανοήσει την νέα αυτή στροφή της Iσραηλινής εξωτερικής πολιτικής και να διαμορφώσει αναλόγως τις κινήσεις της εγκαταλείποντας τη «ιδεοληπτική» και βασισμένη σε προσωπικές σχέσεις, εξωτερική πολιτική αναφορικά με την Τουρκία.
Ο ρεαλισμός και η διάσωση της Eλληνικής οικονομίας χωρίς εξαρτήσεις (βλ. κάλεσμα Τουρκίας για οικονομική συνεργασία) θα πρέπει να αποτελέσει το κύριο συστατικό της νέας ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και η αξιοποίηση της προτεινόμενης συνεργασίας με το Ισραήλ στους τομείς ενέργειας και ασφάλειας θεωρείται ότι θα πρέπει να αποτελέσει ένα από τα πρώτα δείγματα γραφής της νέας Eλληνικής κυβέρνησης.
Από την άλλη πλευρά δεν θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι η συνεργασία με το Ισραήλ θα μπορούσε να αποτελέσει την απάντηση στα διαχρονικά προβλήματα Ελλάδας - Τουρκίας στην περιοχή της Αν. Μεσογείου. Το Ισραήλ έχει αποδείξει ότι αναγνωρίζει την Eλληνική ΑΟΖ.
Αυτό όμως που απομένει είναι η Ελλάδα να εκμαιεύσει την υποστήριξη της Ευρώπης και των ΗΠΑ για την ισχυροποίηση των Eλληνικών θέσεων στην Αν. Μεσόγειο, να διασφαλιστεί η Eλληνική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή, με τελικό βραβείο την αδιάλειπτη και ασφαλή τροφοδοσία της Ευρώπης με φυσικό αέριο.
Το είδαμε εδώ
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "e-rodios" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
